هی فلانی !

دیگر هوای برگرداندنت را ندارم . . . 

هر جا که دلت میخواهد برو . . . 

فقط آرزو میکنم 

وقتی دوباره هوای من به سرت زد . آنقدر آسمان دلت بگیرد که با هزار شب گریه چشمانت , باز هم آرام نگیری . . . 

و اما من . . . 

بر نمیگردم که هیچ .!

عطر تنم را از کوچه های پشت سرم جمع میکنم ,

که نتوانی لم دهی روی مبل های راحتی , با خاطراتم قدم بزنی !