تو چه گفتی سهراب ؟

قایقی خواهم ساهت . . . 

با کدام عمر دراز ؟

نوح اگر کشتی ساخت عمر خود را گذراند

با تبر روز و شبش ، بر درختان افتاد 

سالیان طول کشید ، عاقبت اما ساخت

پس بگو ای سهراب . . . شعر نو خواهم ساخت

بیخیال قایق . . . 

یا که میگفتی . . . 

تا شقایق هست زندگی باید کرد

این سخن یعنی چه ؟

با شقایق باشی . . . زندگی خواهی کرد

ورنه این شعر و سخن

یک خیال پوچ است

پس اگر میگفتی . . . 

تا شقایق هست حسرتی باید خورد

جمله زیباتر میشد

تو ببخشم سهراب . . . 

که اگر در شعرت ، نکته ای آوردم ، انتقادی کردم

به خدا دلگیرم ، از تمام دنیا ، از خیال و رویا

به خدا دلگیرم ، به خدا من سیرم ، نوجوانی پیرم

زندگی رویا نیست

زندگی پر درد است

زندگی نامرد است ، زندگی نامرد است