گفته بودی درد و دل کن گاه با هم صحبتی

کو رفیق رازداری ؟ کو دل پرطاقتی ؟

شمع وقتی داستانم را شنید آتش گرفت

شرح حالم را اگر نشنیده باشی راحتی

تا نسیم از شرح عشقم با خبرشد . مست شد

غنچه ای در باغ پرپر شد ولی کو غیرتی ؟

گریه میکردم که زاهد در قنوتم خیره ماند

دور باد از خرمن ایمان عاشق آفتی 

روز هایم را یکایک دیدم و دیدن نداشت

کاش بر آیینه بنشیند غبار حسرتی

بس که دامان بهاران گل به گل پژمرده شد 

باغبان دیگر به فروردین ندارد رغبتی

من کجا و جریت بوسیدن لب های تو

آبرویم را خریدی عاقبت با تهمتی